.
Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Podwójne opodatkowanie

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Dorota Kazimierczak | 2015-06-09 13:44:48
austria, polska, podatek

Rozliczenia z austriackim i polskim fiskusem często stwarzają problemy Polakom, którzy uzyskują okresowe dochody z pracy w Austrii.

Z dochodów uzyskanych z tytułu pracy najemnej wykonywanej za granicą, w większości przypadków należy rozliczyć się także w Polsce. Trzeba o tym pamiętać, zwłaszcza że wiele osób mających miejsce zamieszkania w Polsce podejmuje pracę za granicą.

 

 

Osoby, które świadczą pracę w Austrii, a ich miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajduje się w Polsce, płacą w Polsce podatek wyłącznie od dochodów tu osiągniętych. Jeżeli podatnik nie osiągnął w Polsce żadnych dochodów, wówczas nie płaci w kraju podatku dochodowego.

Jeżeli ktoś ma dochody w obu krajach, to dochód z Austrii zostanie wzięty pod uwagę jedynie przy obliczaniu stopy podatku właściwej dla całego dochodu, która zostanie zastosowana do opodatkowania tylko polskich zarobków.

Aby uniknąć nieporozumień, warto skontaktować się z urzędem skarbowym właściwym dla miejsca zamieszkania.

Kwestia jednoznacznego ustalenia tzw. rezydencji podatkowej ma decydujące znaczenie i przesądza o tym, gdzie będziemy rozliczać nasze podatki - w Polsce, czy w Austrii.

Przysłowiowy Kowalski podejmujący pracę w Austrii musi wyjaśnić w polskim i austriackim urzędzie skarbowym, gdzie jest rezydentem podatkowym - w Polsce czy w Austrii, a co za tym idzie - gdzie ma płacić podatki.

Zgodnie z postanowieniami polskiej ustawy o PIT, tj. podatku dochodowym od osób fizycznych, za polskiego rezydenta podatkowego są uznawane osoby, które przebywają w Polsce dłużej niż 183 dni w danym roku bądź też posiadają na terytorium Polski główny ośrodek interesów życiowych.

Jeżeli Kowalski na czas pracy w Austrii zostawi najbliższą rodzinę w swoim mieszkaniu w Polsce, wówczas zasadniczo pozostaje on rezydentem podatkowym w Polsce w odniesieniu do wszystkich swoich dochodów pochodzących zarówno z Austrii, Polski, jak i ewentualnie innych krajów. Jeżeli przeniesie się do Austrii i będzie przebywał w Polsce mniej niż 183 dni w roku, wówczas będzie uważany za nierezydenta podatkowego w Polsce.

Zgodnie z wewnętrznym prawem Austrii Kowalski będzie uznany za rezydenta podatkowego Austrii, tj. osobę zobowiązaną do opodatkowania w Austrii ogólnoświatowych dochodów, gdy:

  • będzie miał miejsce stałego zamieszkania na terenie Austrii
  • jego pobyt w tym kraju przekroczy 183 dni
     

Dodatkowo rezydentami podatkowymi Austrii stają się obywatele krajów UE i Europejskiego Obszaru Gospodarczego, których 90 proc. dochodów pochodzi ze źródeł austriackich.

W praktyce zdarzają się sytuacje, kiedy na podstawie własnych przepisów wewnętrznych zarówno Polska, jak i Austria uznają, że Kowalski jest rezydentem podatkowym w jednym i drugim kraju. W takich przypadkach swoich praw należy dochodzić w oparciu o postanowienia Umowy między Polską a Austrią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Wiedniu 13 stycznia 2004 r.

 

Zgodnie z umową o miejscu zamieszkania lub siedzibie w Polsce, a w konsekwencji o rezydencji podatkowej, decydują:

  • stałe miejsce zamieszkania (zameldowania)
  • ściślejsze powiązania osobowe (rodzinne) i gospodarcze (np. własne mieszkanie w Polsce, lub dom)
  • okres przebywania w danym miejscu
  • obywatelstwo

 

 

Podstawy prawne

 

  1. Ustawa z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tzw. PIT (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.)
  2. Dwustronne umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania - Umowa między Rzeczypospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisana w Wiedniu dnia 13 stycznia 2004 r. oraz Protokół do tej Umowy podpisany w Warszawie dnia 4 lutego 2008 r.
  3. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.)
  4. Ustawa z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.)
  5. Ustawa z dnia 27.08.2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.).